google-site-verification: google988c9a26901231a3.html

ตอนที่ 22  การสั่งพักงาน หรือ การให้หยุดงานชั่วคราวของนายจ้าง ไม่ใช่การเลิกจ้าง นายจ้างจึงไม่ต้องจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าและค่าชดเชย

         เกี่ยวกับการพักงาน และ การเลิกจ้าง หลายคนก็ยังเข้าใจคลาดเคลื่อนอยู่ไม่น้อย การพักงานกับการเลิกจ้างมีความหมายต่างกันโดยสิ้นเชิง และ ผลทางกฎหมายก็ต่างกันโดยสิ้นเชิงเช่นเดียวกัน

การพักงาน หมายถึง การที่นายจ้างไม่ให้ลูกจ้างทำงานเพียงชั่วคราวเพียงระยะเวลาใดเวลาหนึ่งสั้นๆเท่านั้นอาจมีการจ่ายค่าจ้างให้บางส่วนและระยะเวลาจะเป็นเท่าใดเป็นไปตามข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของนายจ้างส่วนมากมักจะเกิดจากการที่นายจ้างสั่งลงโทษลูกจ้าง หรือ  บางกรณีเป็นการหยุดกิจการทั้งหมดหรือบางส่วนเป็นการชั่วคราว

           การเลิกจ้าง หมายถึง การที่นายจ้างไม่ประสงค์ที่จะให้ลูกจ้างทำงานกับนายจ้างอีกต่อไป และ ไม่ยอมจ่ายค่าจ้างให้

           ผลทางกฎหมาย  กรณีพักงาน สัญญาจ้างยังไม่สิ้นสุดลูกจ้างไม่มีสิทธิเรียกให้นายจ้างจ่ายค่าชดเชย , ค่าจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า , ค่าเสียหายจากการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม (ทั้งนี้ก็ต้องพิจารณาเป็นรายกรณีไป เพราะบางครั้งนายจ้างก็หัวหมอพักงานชั่วคราวเพื่อกดดันให้ลูกจ้างทำงานอยู่ต่อไปไม่ได้และลาออกไปเองถ้าพิสูจน์ได้ชัด อาจถือเป็นการเลิกจ้าง)

          กรณีเลิกจ้าง ถือว่าสัญญาจ้างสิ้นสุดลง และ หากการเลิกจ้างนั้นไม่ชอบด้วยกฎหมาย นายจ้างต้องจ่ายค่าชดเชยให้แก่ลูกจ้าง ทั้งอาจต้องจ่ายค่าเสียหายจากการเลิกจ้างไม่เป็นธรรม ค่าจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้า เป็นต้น ฯลฯ

          คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 16/2550 คำฟ้องโจทก์เพียงแต่กล่าวอ้างว่าจำเลยเลิกจ้างโจทก์ มิได้กล่าวอ้างว่าจำเลยสั่งพักงานตามที่อุทธรณ์มา อุทธรณ์โจทก์จึงเป็นข้อที่มิได้ยกขึ้นว่ากันมาแล้วโดยชอบในศาลแรงงานกลาง ทั้งไม่ใช่ข้อกฎหมายอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน ต้องห้ามอุทธรณ์ตาม ป.วิ.พ. มาตรา 225 วรรคหนึ่ง ประกอบ พ.ร.บ.จัดตั้งศาลแรงงานและวิธีพิจารณาคดีแรงงาน พ.ศ.2522 มาตรา 31

          ตาม พ.ร.บ.คุ้มครองแรงงาน พ.ศ.2541 มาตรา 118 วรรคสอง การเลิกจ้างจะต้องเป็นการที่นายจ้างไม่ให้ลูกจ้างทำงานต่อไปโดยเด็ดขาดโดยไม่จ่ายค่าจ้างให้ด้วย ซึ่งทำให้สภาพความเป็นนายจ้างและลูกจ้างสิ้นสุดลง ไม่ใช่เรื่องการให้ลูกจ้างหยุดงานเพียงชั่วคราว ซึ่งสภาพการเป็นนายจ้างและลูกจ้างยังไม่สิ้นสุดลง การที่จำเลยสั่งพักงานโจทก์จึงเป็นการให้โจทก์หยุดงานชั่วคราว มิใช่จำเลยไม่ให้โจทก์ทำงานต่อไปโดยเด็ดขาด จึงไม่เป็นการเลิกจ้างตามมาตรา 118 วรรคสอง จำเลยจึงไม่ต้องจ่ายสินจ้างแทนการบอกกล่าวล่วงหน้าและค่าชดเชยแก่โจทก์


              By ทนายนำชัย  ปรึกษากฎหมายโทร 086-3314759 , 02-0749954  หรือ แอดไลน์ @closelawyer หรือ คลิก https://line.me/R/ti/p/%40closelawyer

 

เพิ่มเพื่อน

แบบฟอร์มปรึกษากฎหมาย/คดีความ

กรุณากรอกข้อมูลให้ครบถ้วน ทีมงานจะตอบคำถามท่านภายใน 3 วัน

ชื่อผู้ตอบ:

Visitors: 122,465